Monday, August 30, 2010

முடிவின் துவக்கப்புள்ளி.


 
பூவொன்றின் மரணத்திற்கான
கடைசி துளி கண்ணீரில்
நானொரு பாடல் எழுதுகிறேன்.
எவருக்கும் புரிந்துவிடாத அப்பாடலின்
வரிகள் செந்நீரில் எழுதுப்படுகின்றன.
காற்றின் காதுகளை அவை
தீண்டும் பின்னிரவில்
சடலங்களை பிரசவிக்கும்
மேகத்துடன் ஆரம்பமாகிறது
ஓர் ஊமையின் உரையாடல்.
-நிலாரசிகன்.

14 comments:

said...

Nice..

said...

nice one nila... welcome back

said...

வலியுடன் ஒரு துவக்கம்.. கவிதை அருமை

said...

நல்லாயிருக்கு

said...

நல்லாயிருக்கு

said...

why soo much pain ....mudivin thuvagham oor nallaarambam

Deivakumar

said...

Wow.. :-)

said...

வலியுடன் ஒரு கவிதை...

அருமை..!

said...

Arumai

said...

Nice One... But Painful...

Expecting a very happy poem soon...

said...

அருமை..!

said...

super kavithai..!!

Inspiring..!!

said...

நன்றி நண்பர்களே...

said...

vali ........!

santhoshamaave yezhutha matteengalaa nila??